Šta je drugačije između gasa iz uljanog šejrona i uljanog šejrona

Plin iz uljanog šejla, uljani šejl i ulje iz uljanog šejta možda imaju slična imena, ali među njima postoje značajne razlike.

Uljani šejl

Termin uljani šljunak se obično koristi kada se odnosi na nekonvencionalno ulje, ali može biti obmanjujuće. Uljani šejl se odnosi na stijenu koja ima kerogen, prekursor ulja, pohranjenu u njemu. Iako ulje iz ulja iz šejrona tehnički nema nikakvo ulje u njemu, ima potencijala da ga proizvede.

Prema procjenama Svjetskog energetskog vijeća, postoji 3,06 bilijuna barela nafte u formacijama naftnih ulja, iako je potrebno napraviti više istraživanja kako bi se odredio precizniji broj. Većina svjetskih poznatih naftnih šljunala – u vrijednosti od 2 bilijuna barela.

Ulje iz šejla

Ulje iz šejl ulja, s druge strane, odnosi se na naftu koja je spremna da se rafinira, ali je zarobljena unutar kamena iz uljanog šejta. Ovaj resurs je lakši i skuplji za pristup od naftnih šljunaka ali teže i skuplje dohvatiti od konvencionalnog ulja.

Gas iz šejla

Prvi dobro izbušen posebno za ekstrakciju prirodnog gasa u SJEDINJENIM Državama izbušen je 1821. Kada su otkriveni drugi prirodni gasovi iz koje je bilo lakše izvući gas, danas poznati kao konvencionalni gasni zoni, ovaj gas iz izškriljca je napušten zbog ekonomske neusklađenosti.

Gas iz izšiljca je sličan ulju iz izšiljca osim, naravno, to je prirodni gas umesto nafte. Kao i konvencionalna nafta, konvencionalni prirodni gas lako teče kroz pukotinu u kamenim formacijama i može se izvući vertikalnim bušotinama. S druge strane, plin iz šljunčanika je ostao zarobljen u stijeni i mnogo je teže pristupiti. Proizvođači prirodnog gasa koriste iste metode za pristup gasu iz uljanog šejla kao što to rade da bi došli do ulja iz ulja iz uljanog ulja – horizontalnog bušenja i hidraulinog lomljenja.